دبیرکل محترم سازمان ملل ؛ جناب آقای آنتونیو گوتروش

آنچه در نخستین روز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در دبستان دخترانه در شهر مبناب ایران روی داد، پایانی بر تلاشهای حقوق بشری فعالان حقوق کودکان در سرتاسر جهان بود. کودکانی معصوم که بی خبر از دنیای بزرگترها، با شادی و امید پشت نیمکت هایشان نشسته بودند، ناگهان به خاک و خون کشیده شدند و دفترهایشان با خونشان رنگین شد. نظام حقوق بشری که نتواند حقوق اولیه این کودکان را تامین کند؛ نظام حقوق بشری که همواره چون چماقی بر سر ضعیفان باشد و استاندادرهای دوگانه داشته باشد، هیچ افق روشنی پیش روی بشر امروز نمی گشاید. کودکان مظلوم ایرانی، مثل کودکان سایر نقاط دنیا از حقوقی ناظر به امنیت و آموزش برخوردارند که امروز در زیر موشک های اسراییلی و آمریکایی له شد.
امروز سکوت در برابر این جنابت بر علیه بشر، مسیر دهشتناکی پیش روی جهان می گشاید که در آن، زورمندان و قدرتمندان، خود را پاسخگوی هیچ نهاد و قانون و اخلاقی نمی بینند؛ مسیری که انتهای آن جهانی شبیبه به جنگل رخ خواهد بود که در نهایت به تباهی بشر خواهد انجامید.
ضمن محکوم کردن این اقدام، نهادهای بین المللی حقوق بشر و حقوق کودک می خواهیم ابعاد مختلف این حادثه را ارزیابی کنند، به محکومیت فوری و صریح این عمل، اقدام کنند و از همه ابزارهای قانونی در اختیارشان برای وادار ساختن آمریکا و اسرائیل به پذیرفتن مسئولیت خویش در این اقدام غیرانسانی استفاده کنند.

جمعی از اعضای هیات علمی دانشکده های علوم تربیتی ایران
دانشگاه تهران
دانشگاه تربیت مدرس
دانشگاه خوارزمی
دانشگاه فردوسی (مشهد)
دانشگاه شهید باهتر (کرمان)
دانشگاه علامه طباطبایی
دانشگاه شهید چمران (اهواز)

رونوشت به
دبیرکل یونسکو
دبیرکل یونیسف

Dear sister Zahra,
It is with great joy and profound respect that I received your message. Allow me, on behalf of the Serbian people and all of us who cherish our unbreakable friendship, to convey our most sincere expressions of solidarity with the noble people of Iran.
We wish to extend our immense gratitude to the leadership and the people of Iran for their unwavering and principled stance in not recognizing the self-proclaimed independence of the so-called “Kosovo.” For the Serbian people, Kosovo and Metohija is our ancestral land, our spiritual cradle, and the heart of our being—that which has been and shall forever remain Serbian. Such support from Iran in protecting our territorial integrity is deeply etched in the consciousness of our people as an act of true friendship.
The Serbian people stand with the people of Iran, united in the pursuit of justice, peace, and the preservation of national dignity. May the flame of freedom and mutual support continue to shine between our two nations.
Long live the noble people of Serbia!
Long live the noble people of Iran!
The Serbian people are with the people of Iran!
With deep respect and warm regards,
استاد دانشگاه