وقتی اساطیر چین بدون ترجمه جهانی میشوند
این ویدئو تقریباً بدون هیچ توضیحی منتشر شد؛ نه راوی داشت که اساطیر پشت قصرهای افراشته بر فراز ابرها را توضیح دهد و نه زیرنویسی که دروازههای آسمانی، درناها یا پیکرههای کوچک زیر آنها را معرفی کند.
با این حال، مخاطبان خارج از چین خیلی زود شروع به تفسیر این جهان کردند. برخی آن را «بهشت» و برخی «قصر آسمانی» یا «قلمرو جاودانان» نامیدند؛ تصاویری که برای آنها از بازیها و سریالهای فانتزی چینی آشنا بود. یکی از کاربران نیز نوشت: «منتظرم ووکونگ ظاهر شود» و به «شاه میمون» در «سفر به باختر» و بازی «افسانه سیاه: ووکونگ» اشاره کرد.
اوایل همین ماه، مائو نینگ، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، این ویدئوی ۳۳ ثانیهای تولیدشده با هوش مصنوعی را با این پرسش در شبکههای اجتماعی منتشر کرد: «بهشت چینیها چه شکلی است؟» واکنشها نشان داد که یک تصویر فرهنگی برای درک شدن، لزوماً به دانش فرهنگی مشترک یا برداشت کاملاً یکسان نیاز ندارد.
جانگ جنگ، معاون دانشکده روزنامهنگاری و ارتباطات دانشگاه تسینگهوا، میگوید: «حق تفسیر در نهایت با مخاطب است.» به گفته او، افراد هنگام مواجهه با فرهنگهای ناآشنا از دانستههای قبلی خود برای تفسیر آن استفاده میکنند. مهم این نیست که مخاطب همه ارجاعات فرهنگی را بشناسد، بلکه این است که بتواند با اثر ارتباط برقرار کند و واکنش عاطفی نشان دهد.

اما پشت این جهان تصویری، داستان یک مرد قرار دارد. چن آیجون، ۳۴ ساله، بیناییسنجی در شهر چنگدو است و بیشتر روزهای خود را در عینکفروشی خانوادگی میگذراند. در رایانه او اما جهانی متفاوت جریان دارد؛ دریایی از ابرها، قصرهای عظیم، درناهای در حال پرواز و شخصیتهایی با لباسهای کهن.
بهشت چن از یک متن باستانی مشخص نیامده است. او در دهه ۱۹۹۰ با تماشای «سفر به باختر»، «انتصاب خدایان»، رمانهای «سیانشیا» و بازیهای فانتزی بزرگ شد. تصاویر معماری و طبیعت چین که در اینترنت دیده نیز به این خاطرات اضافه شدند. او هرگز از کوه اِمی بازدید نکرده و بیشتر شناختش از اقیانوس ابر هوانگشان از طریق ویدئوها شکل گرفته است. بنابراین دنیایی که میسازد، ترکیبی از داستانهای سنتی، تلویزیون، بازی، اینترنت و خاطرات شخصی اوست.
چن هیچگاه آموزش حرفهای نقاشی، طراحی یا مدلسازی سهبعدی ندیده بود. ظهور هوش مصنوعی مولد این امکان را برای او فراهم کرد که تصاویر ذهنیاش را به واقعیت بصری تبدیل کند. او بیش از یک سال پیش یادگیری خودآموز را آغاز کرد و از سپتامبر ۲۰۲۵ انتشار منظم ویدئوهای هوش مصنوعی را شروع کرد. یک ماه بعد نیز ساخت قصرهای شناور بر فراز ابرها را آزمایش کرد و تاکنون بیش از ۲۰۰ ویدئو ساخته است.
با این حال، هوش مصنوعی به تنهایی این جهان را خلق نمیکند. چن ابتدا ترکیببندی، رنگ و مقیاس عناصر را تعیین میکند و سپس بارها تصاویر را بازسازی میکند. او گاهی روزانه بیش از ۱۰۰۰ تصویر تولید میکند تا به نتیجه مطلوب برسد و پس از آن سراغ پویانمایی، ویرایش، اصلاح رنگ و موسیقی میرود. به گفته او، هوش مصنوعی ممکن است تصویری بیروح بسازد، اما این حس زیباییشناسی و الهام انسانی است که به آن زندگی میدهد.
جانگ جنگ، معاون دانشکده روزنامهنگاری و ارتباطات دانشگاه تسینگهوا معتقد است هوش مصنوعی مولد مرز میان تصور یک اثر و توانایی فنی برای خلق آن را کاهش داده است، اما نتیجه همچنان به دانش و تجربه سازنده وابسته است. چن نیز میگوید هر مخاطب برداشتها و تداعیهای ذهنی خودش را به این تصاویر اضافه میکند.
او اکنون امیدوار است ویدئوهای طولانیتر و داستانهای کاملتری بسازد. چن آیجون همچنین میخواهد روزی از کوه اِمی و هوانگشان دیدن کند؛ کوهها و ابرهایی که سالها از طریق صفحه نمایش دیده و حالا میخواهد آنها را در دنیای واقعی تجربه کند


