علی‌اکبر نصرآبادی هنرمندی صاحب‌سبک در هنر چوب‌سوز
علی‌اکبر نصرآبادی
ایران | 1331 | معمار و نقاش
Ali Akbar Nasrabadi
Iran | 1331 | Architect & painter
علی‌اکبر نصرآبادی هنرمندی صاحب‌سبک در هنر چوب‌سوز (نقاشی با سوزاندن روی چوب) است. او از معدود هنرمندانی است که توانسته این هنر سنتی را با نگرش معاصر و ذوق معماری تلفیق کند. بر اساس منابع موجود، ویژگی‌ها و فعالیت‌های او را می‌توان چنین جمع‌بندی کرد.
به گزارش بیانگری، علی‌اکبر نصرآبادی از هنرمندان معاصر ایرانی است که در زمینه سوخت‌نگاری روی چوب (چوب‌سوز) فعالیت می‌کند. نصرآبادی تحصیل‌کرده معماری است و تجربه‌هایی در معماری و طراحی داخلی دارد. ترکیب نگاه معمارانه او با هنر چوب‌سوزی، به آثارش ویژگی منحصربه‌فردی بخشیده است. وی معتقد است که سوخت‌نگاری «تقلیدی از آفرینش و طبیعت» است و با استفاده از انرژی حرارت و رنگ طبیعی چوب، نوعی نقاشی بدون رنگ‌های شیمیایی خلق می‌کند.
چوب‌سوزی یا سوخت‌نگاری هنری است که در آن با داغ کردن سطح چوب، به‌وسیله ابزارهای خاص یا شعله کنترل‌شده، طرح‌هایی روی آن ایجاد می‌شود. نصرآبادی این تکنیک را با نقاشی سنتی ایرانی، مفاهیم عرفانی و ترکیب‌بندی‌های معماری پیوند داده است. او برای نخستین‌بار نقاشی چوب‌سوز چندلایه را معرفی کرد که در آن از سایه‌روشن‌های حاصل از حرارت برای ایجاد عمق و جلوه‌ای سه‌بعدی بهره میبرد.
نصرآبادی تاکنون بیش از یکصد نمایشگاه گروهی و انفرادی در داخل و خارج از کشور در پرونده هنری خود دارد. او هنر چوب‌سوزی را نوعی گفت‌وگو با طبیعت می‌داند؛ رنگ‌ها و بافت‌ها را از دل چوب بیرون می‌کشد، به‌جای آنکه از بیرون به آن رنگ بیفزاید. آثار او اغلب مضامینی چون طبیعت، آرامش و هماهنگی انسان با جهان هستی را دربرمی‌گیرند. او در مصاحبه‌های خود گفته است: «چوب، دفتر طبیعت است و شعله یا حرارت، قلم من.»
نصرآبادی با نقاشی آبرنگ روی برگ درخت، هزینه تحصیل خود را در آمریکا تامین کرد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۶۱، فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان مهندس ارشد و سرپرست طراحی ساختمان‌های مخابراتی آغاز کرد و مسئولیت طراحی و اجرای ساختمان‌های متعددی را در حوزه‌های مخابراتی، دیپلماتیک، پزشکی، مسکونی، صنعتی و دیگر زمینه‌ها برعهده داشت. او همچنین چند سال به‌عنوان مدرس مدعو درس اسکیس در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. نصرآبادی دارنده نخستین نشان هنری چوب‌سوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین نشان هنرهای سنتی از میراث فرهنگی است.
Ali Akbar Nasrabadi is a distinctive Iranian artist known for wood burning (pyrography), an art form based on creating images by burning the surface of wood. He is among the few artists who have successfully combined this traditional technique with a contemporary perspective and an
architectural sensibility.
Trained in architecture, Nasrabadi has professional experience in architecture and interior design. His architectural approach has given his wood-burning works a distinctive character. He regards pyrography as an “imitation of creation and nature,” using heat and the natural colour of wood to create images without synthetic pigments.
Nasrabadi has developed a multilayered wood-burning technique in which variations of tone produced by heat create depth and a three-dimensional effect. He has also connected the technique with traditional Iranian painting, mystical concepts and architectural compositions. For him, wood burning represents a dialogue with nature: rather than applying colour to the wood,
he draws out its inherent colours and textures. His works frequently explore themes of nature, tranquillity and harmony between humanity and the universe. As he has stated, “Wood is nature’s notebook, and flame or heat is my pen.”
Nasrabadi has participated in more than one hundred solo and group exhibitions in Iran and abroad. His artistic journey also includes an unusual chapter: he funded his education in the United States by painting watercolours on tree leaves.
After returning to Iran in 1982, he began his professional
career as a senior engineer and head of design for telecommunications buildings, undertaking numerous projects in telecommunications, diplomatic, medical, residential and industrial fields. He also taught sketching as an invited lecturer at the College of Fine Arts, University of Tehran. Nasrabadi has received the first Wood-Burning Art Medal from Iran’s Ministry of Culture and Islamic Guidance, as well as a Traditional Arts Medal from the Cultural Heritage authorities.
