چین از نگاه گردشگران خارجی؛ امنیتی که جلب توجه میکند
«در چین، بزرگترین نگرانی من هنگام بیرون رفتن در شب این است که بازارهای شبانه پر از خوراکیهای خوشمزه هستند و ممکن است باعث چاق شدنم شوند!»
تاتیانا کوچرووا، زن 31 ساله روستبار، با خنده این موضوع را بهعنوان «خطر واقعی» زندگی در شهر گوییانگ، مرکز استان گوئیجو در جنوب غربی چین، توصیف میکند.
تاتیانا در سال 2016 برای تحصیل در رشته زبان چینی وارد دانشگاه گوئیجو شد. او پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد، شغلی پیدا کرد و تصمیم گرفت زندگی خود را در این شهر ادامه دهد.
او بهطور منظم عکسها و ویدیوهایی از استان گوئیجو را در شبکههای اجتماعی منتشر میکند و میگوید: «بسیاری از دوستانم در خارج از کشور پس از دیدن این تصاویر، گوئیجو را به فهرست مقاصد سفر خود اضافه کردهاند.»
چنین روایتهایی اکنون در میان گردشگران خارجی در سراسر چین به امری رایج تبدیل شده است. همزمان با افزایش محبوبیت سفر به چین در نتیجه گسترش سیاستهای معافیت از ویزا، بهبود خدمات گردشگری برای مسافران ورودی و ارتقای امکانات عمومی، بسیاری از گردشگران با سطحی از امنیت روبهرو میشوند که به آنها امکان میدهد با آرامش و آسودگی خاطر در شهرها گردش کنند.
آنها از طریق عکسها و ویدیوها، بیش از گذشته صحنههایی از زندگی روزمره خود در چین را به اشتراک میگذارند؛ از مغازهدارانی که با آرامش در فروشگاههای کنار خیابان چرت میزنند تا چمدانهایی که در فضاهای عمومی بدون مراقبت باقی میمانند و افرادی که بدون نگرانی به تنهایی در شب رفتوآمد میکنند.
چیزی که برای بسیاری از شهروندان چینی عادی به نظر میرسد، در واقع پاسخی به یکی از مهمترین دغدغههای گردشگران خارجی یعنی امنیت است. برای بسیاری از مسافران، امکان قدم زدن آزادانه در مکانی ناآشنا در هر ساعت از شبانهروز، بدون احساس ناامنی یا نیاز به مراقبت دائمی، در بسیاری از نقاط جهان نوعی امتیاز ویژه محسوب میشود.
در گذشته، بسیاری از گردشگران پیش از سفر به چین به دنبال توصیههای ایمنی بودند؛ توصیههایی مانند مراقبت دائمی از کیف و وسایل شخصی، پنهان کردن اشیای ارزشمند یا خودداری از بیرون رفتن در ساعات شب. اما برخی از آنها پس از اقامت در چین خیلی زود متوجه شدند که چنین نگرانیهایی چندان ضرورتی ندارد.
لئو، وبلاگنویس فرانسوی، اخیراً کولهپشتی خود را روی نیمکتی در منطقه ساحلی باند شانگهای جا گذاشت. او حدود 30 دقیقه بعد بازگشت و دید کولهپشتی دقیقاً در همان محل باقی مانده است. ویدئوی ثبت این اتفاق میلیونها بار در خارج از چین دیده شد.
کارلو وو، تولیدکننده محتوای ایتالیایی که با این نام در فضای مجازی فعالیت میکند، نیز تجربه مشابهی را بیان کرده است. او پس از چهار سال زندگی در شانگهای همچنان از دیدن بستههای پستی رهاشده پشت در آپارتمانها و لپتاپهایی که بدون مراقبت در فضاهای عمومی باقی میمانند، شگفتزده میشود.
آنچه بیش از همه بر او تأثیر گذاشته، رفتار مهربانانه مردم بوده است. او میگوید یک بار سفارش غذایش به اشتباه به آپارتمان همسایه تحویل داده شد، اما همسایه شخصاً غذا را برایش آورد، زیرا نگران بود که او گرسنه بماند.
تجربه گردشگران نه تنها در روایتهای شخصی، بلکه در آمارهای رسمی و نظرسنجیهای بینالمللی نیز بازتاب یافته است. بر اساس اعلام وزارت امنیت عمومی چین، تعداد پروندههای جنایی در سراسر کشور در سال 2025 نسبت به سال قبل 12.8 درصد کاهش یافته و به پایینترین سطح خود در قرن حاضر رسیده است. همچنین گزارش امنیت جهانی گالوپ در سال 2025، چین را سومین مکان امن جهان و چهارمین کشور برتر از نظر شاخص قانون و نظم معرفی کرده است.
در پس این فضای امن، سالها تلاش چین برای تأمین امنیت عمومی از طریق چارچوبهای قانونی مستحکم، مدیریت محلهمحور، استفاده از فناوریهای نوین و واکنش سریع نیروهای پلیس قرار دارد.
کونگ فانبین، رئیس مؤسسه حاکمیت جهانی هواژو در دانشگاه نانجینگ، میگوید چین یک شبکه گسترده و سطح بالای امنیت عمومی ایجاد کرده که همه شهروندان و ساکنان را پوشش میدهد.
او تأکید میکند که این شبکه تنها به نیروهای رسمی مجری قانون محدود نیست و میافزاید: «امنیت عمومی در چین فقط توسط پلیس حفظ نمیشود، بلکه محلهها و دیگر نیروهای مردمی و محلی نیز در این زمینه نقش مهمی ایفا میکنند.»
هه یانلینگ، استاد دانشکده مدیریت و سیاست عمومی دانشگاه رنمین چین، نیز معتقد است که امنیت عمومی سالهاست یکی از اولویتهای اصلی دولتهای مرکزی و محلی چین بوده و بهعنوان یک خدمت عمومی اساسی مورد توجه قرار گرفته است. او میگوید: «مدیریت و حکمرانی محلی در چین خود یک معجزه است.»
در سطحی عمیقتر، ناظران معتقدند این فضای امن نتیجه ثبات اجتماعی بلندمدت چین، سرمایهگذاری مداوم در رفاه عمومی و پایبندی این کشور به مسیر توسعه صلحآمیز است.
